Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2014/542 K. sayılı kararı bağlamında, haksız tutuklama nedeniyle tazminat davasında, sanığın hazırlık soruşturmasında suçunu ikrar etmesinin tazminat talebini reddetmek için yeterli bir gerekçe olup olmadığı nasıl değerlendirilmiştir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2014/542 K. sayılı kararına göre, haksız tutuklama nedeniyle tazminat davalarında, davacının bir suç soruşturması sırasında kanuna uygun olarak yakalanıp, tutuklu kaldıktan sonra tahliye edildiği ve hakkında beraat kararı verildiği anlaşıldığından, CMK'nın 141. ve diğer maddelerinde belirtilen şartların gerçekleştiği kabul edilir. Beraat kararı gerekçesinin 'kanuna uygun olmadığı ve tutuklanmasına kendi kusurlu hareketleriyle sebebiyet verdiği' şeklindeki gerekçeye istinaden tazminat taleplerinin reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. CMK'nın 144/1-e bendindeki düzenleme TCK'nın 270. maddesindeki anlamda bir başkasının suçunu üstlenme fiilleri bakımından geçerli olup, hazırlık soruşturması aşamasında sanığın suçunu ikrarını kapsamaz. Yani, kişinin kendi ikrarı nedeniyle tutukluluğa yol açtığı gerekçesiyle tazminat talebinin reddedilmesi, kural olarak, haksız tutuklama tazminatını engellemez. (CMK m.141, CMK m.144/1-e, TCK m.270) (YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ - 2014/542 K.) (Kaynak: 'Suç Üstlenme Suçu' başlıklı makale)