Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/39 E., 2020/485 K. sayılı kararında, planlı ve gizli alınan ses kaydının delil değeri neden kabul edilmemiştir? Hukuka uygunluk şartlarından hangisi ihlal edilmiştir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/39 E., 2020/485 K. sayılı kararında, katılanın sanık kendisine hakaret ettikten bir gün sonra, bu durumu delillendirmek amacıyla sanıkla buluşma ayarlayıp konuşmayı gizlice kaydetmeye başlaması ve konuşmayı yönlendirerek hakaret içerikli sözleri söylemesine neden olması durumu ele alınmıştır. Kurul, kayda alma esnasındaki durumun 'ani geliştiğinden' ve 'katılana karşı işlenen bir suç bulunduğundan' bahsedilemeyeceğini, sırf delil oluşturmak maksadıyla ve sanık yönlendirilerek elde edilen ses kaydının hukuka uygun olarak elde edilmediğini ve CMK'nın 217. maddesine aykırı olduğunu belirtmiştir. Burada, 'tesadüfen veya ani gelişen bir olay' ve 'kolluk güçlerine başvurma imkanının yokluğu' şartları ihlal edilmiştir. (Ceza Genel Kurulu - 2018/39 E. , 2020/485 K.) (Kaynak: 'Gizlice Alınan Ses, Görüntü ve Video Kaydının Delil Değeri Nedir?' başlıklı makale)