Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2013/25220 E., 2014/542 K. sayılı kararında, haksız tutuklama nedeniyle tazminat davasında, sanığın suçunu ikrarının TCK m.270 anlamında başkasının suçunu üstlenme fiili olarak kabul edilmemesi ne anlama gelir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin bu kararında, haksız tutuklama nedeniyle tazminat davasında, CMK m.144/1-e bendindeki düzenlemenin TCK m.270 anlamında bir başkasının suçunu üstlenme fiilleri bakımından geçerli olduğu, ancak hazırlık soruşturması aşamasında sanığın kendi suçunu ikrarını kapsamadığı belirtilmiştir. Bu, ikrarın doğrudan kendi suçuyla ilgili olması durumunda TCK m.270'in uygulanamayacağı anlamına gelir. Eğer bir kişi kendi suçunu ikrar ediyorsa, bu 'suç üstlenme' değil, 'ikrar'dır. Karar, davacının kanuna uygun olarak yakalanıp tutuklu kaldıktan sonra beraat etmesi nedeniyle tazminat şartlarının oluştuğunu ve taleplerin reddinin Kanuna aykırı olduğunu belirtmiştir.