Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/8305 E. , 2016/8502 K. sayılı kararında, alkollü araç kullanarak kazaya sebebiyet veren kişinin yerine başka birinin suçu üstlenmesi halinde, TCK m.270/1-son maddesi uyarınca 'ceza verilmesine yer olmadığına' karar verilmesi ne anlama gelir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin bu kararında, sanığın (eşi olan diğer sanığın) alkollü olarak araç kullandığını öğrenmesini takiben eşini cezadan kurtarmak için alkollü olarak araç kullanan kişinin kendisi olduğunu beyan etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK m.270/1'de düzenlenmiş suç üstlenme suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Ancak, karar, TCK m.270/1-son maddesi uyarınca 'ceza verilmesine yer olmadığına' ilişkin hüküm kurulması gerektiğini belirtmiştir. TCK m.270/1-son cümlesi, bu suçun üstsoy, altsoy, eş veya kardeşini cezadan kurtarmak amacıyla işlenmesi halinde cezanın dörtte üçünün indirilebileceği gibi, tamamen de kaldırılabileceğini öngörür. 'Ceza verilmesine yer olmadığı' kararı (CMK m.223/4-b), fiilin suç olma niteliğini korumakla birlikte, kanun koyucunun belirlediği özel bir sebepten dolayı failin cezalandırılmamasını ifade eder.