Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2018/18 E. , 2018/18 K. sayılı kararında, sanığın uyuşturucu madde ihraç etme suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması ve Yargıtay'ın bu hükmü onaması üzerine Başsavcının itirazı kabul edilmiş midir? Bu kararın hukuki önemi nedir?

Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin bu kararında, sanığın uyuşturucu madde ihraç etme suçundan mahkumiyetine dair yerel mahkeme hükmünün, 'mahkumiyete yeter delillerin dosya içeriğinde mevcut olmadığına' ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine incelenmiştir. Daire, sanığın kendisinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmemesi ve diğer sanıkla ilgisine dair somut, maddi bulgularla desteklenmeyen telefon konuşmaları dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığına hükmetmiştir. Bu nedenle, 'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gözetilerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesinin Kanuna aykırı olduğu sonucuna varılarak Başsavcılık itirazı kabul edilmiş ve hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bu karar, CMK m.308'deki itiraz yetkisinin somut olaydaki hukuka aykırılıkları giderme işlevini ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesinin önemini vurgulamaktadır.