CMK m.137'de düzenlenen 'Haberleşmenin Gizliliğini İhlal' suçunun 'suçun doğrudan doğruya ispatı' açısından 'ikrar delili' yerine 'belirti delili' olarak değerlendirilmesinin anlamı nedir?

CMK m.137 Gerekçesi'nde belirtildiği üzere, iletişimin dinlenmesi veya kayda alınmasıyla elde edilen beyanlar, ikrar delili değil, belirti delili (emare delili) olarak kabul edilir. İkrar delili, suçun doğrudan doğruya ispatı için elverişli ve genellikle tek başına yeterli bir delil iken, belirti delili (örneğin parmak izi) dolaylı bir ispat gücüne sahiptir. Bu tür deliller, tek başına ispat için yeterli olmaz; başka delillerle bütünleşerek anlam kazanır. Dolayısıyla, gizlice kaydedilmiş bir konuşmadaki itiraflar, tek başına mahkumiyet için yeterli olmayabilir, ancak diğer delillerle desteklendiğinde yargılamada kullanılabilir.