Bir hukuk davasında davalı, mahkemeye sunduğu dilekçede, 'davacının taleplerini kabul ettiğini, ancak davacının da kendi karşı taleplerini kabul etmesi şartıyla' şeklinde bir beyanda bulunmuştur. Bu beyan hukuken geçerli bir 'kabul' müdür?

Hayır, geçerli bir kabul değildir. HMK m. 309/4, 'Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır' hükmünü amirdir. Davalının beyanı, karşı tarafın bir eylemine (karşı talepleri kabul etmesine) bağlandığı için şarta bağlıdır. Şarta bağlı kabul veya feragat, hukuki sonuç doğurmaz. Mahkeme bu beyana dayanarak davayı kabul yönünden sonuçlandıramaz ve yargılamaya devam etmesi gerekir.