Bir hasta, ameliyat sonrası gelişen ve doktor tarafından 'komplikasyon' olarak nitelendirilen bir durum nedeniyle ek ameliyatlar geçirmek zorunda kalmış ve iş gücü kaybına uğramıştır. Hasta, bu durumun aslında doktor hatasından kaynaklandığını iddia etmektedir. Davada, 'komplikasyon' ile 'doktor hatası (malpraktis)' ayrımı nasıl yapılır ve ispat yükü kime aittir?

Komplikasyon, tıbbi standartlara uygun müdahaleye rağmen öngörülemeyen veya önlenemeyen istenmeyen sonuçlardır. Doktor hatası (malpraktis) ise bilgi, deneyim veya ilgi eksikliği nedeniyle yanlış teşhis, hatalı tedavi veya eksik bakım sonucu hastanın zarar görmesidir. Bu ayrım, genellikle uzman bilirkişi (Adli Tıp Kurumu veya üniversite öğretim üyelerinden oluşan heyet) raporlarıyla yapılır. Bilirkişiler, yapılan tıbbi müdahalenin standartlara uygun olup olmadığını, gelişen durumun tıbbın kabul ettiği riskler dahilinde mi olduğunu, yoksa hekimin bir ihmal veya hatasından mı kaynaklandığını değerlendirir. Davacı (hasta), doktorun kusurlu olduğunu ve zararının bu kusurdan kaynaklandığını (illiyet bağı) ispatlamakla yükümlüdür. Ancak, aydınlatılmış onamın alındığını veya uygulamanın standartlara uygun olduğunu ispat yükü genellikle doktordadır. Eğer durumun komplikasyon olduğu kabul edilirse ve hasta bu komplikasyon hakkında usulüne uygun aydınlatılıp onamı alınmışsa, doktor sorumlu tutulmaz. Aksi takdirde, doktor hatası varsa sorumluluk doğar.