Bir kişi, yolda yürürken tanımadığı birinin kendisine omuz atması üzerine sinirlenmiş ve o kişiyi darp ederek ölümüne neden olmuştur. Olayda, taraflar arasında önceden hiçbir husumet yoktur ve olay tamamen ani bir öfke patlamasıyla gerçekleşmiştir. Bu durumda, 'husumet yokluğu' ve 'olayın ani gelişmesi' unsurları, failin kastının 'kasten öldürme' değil, 'neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama' olarak kabul edilmesi için tek başına yeterli midir? Diğer objektif kriterlerin (darbelerin şiddeti, sayısı, yöneldiği bölge) rolü ne olmalıdır?

Hayır, 'husumet yokluğu' ve 'olayın ani gelişmesi' unsurları, failin kastını belirlemede tek başına yeterli değildir. Bunlar sadece değerlendirilecek kriterlerden bazılarıdır. Kastın belirlenmesinde asıl önemli olan, failin dış dünyaya yansıyan objektif eylemleridir. Eğer fail, bu ani öfke patlamasıyla, mağdurun kafasına defalarca ve çok şiddetli bir şekilde vurmuş, mağdur yere düştükten sonra bile vurmaya devam etmişse, eylemin kendisi yaralama kastını aşan bir öldürme kastını veya en azından olası kastı ortaya koyar. Bu durumda 'olay ani gelişti' savunması geçerliliğini yitirir. Çünkü anlık bir öfkeyle başlayan eylem, devam eden darbelerle nitelik değiştirip öldürme kastına dönüşebilir. Metinde incelenen Yargıtay kararlarında da vurgulandığı gibi, belirleyici olan diğer objektif kriterlerdir: - Darbelerin Sayısı ve Şiddeti: Tek bir tokat ile defalarca atılan tekme arasında fark vardır. - Vurulan Bölgenin Hayati Önemi: Yüze atılan bir tokat ile şakağa atılan bir tekme aynı değildir. - Failin Eyleme Devam Edip Etmemesi: Mağdurun savunmasız kalmasına rağmen eylemin sürdürülmesi kastın ağırlığını gösterir. Sonuç olarak, husumet olmaması ve olayın ani gelişmesi, ancak eylemin kendisi de orantılı ve hafif ise yaralama kastına işaret edebilir. Şiddetli ve hayati bölgeye yönelik bir saldırı varsa, bu unsurlar tek başına kastı hafifletmeye yetmez.