Metindeki bir Yargıtay kararında, hırsızlık suçundan açılan bir davada, sanık hakkındaki mahkumiyet kararının 'zamanaşımı' nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. Ceza hukukundaki 'dava zamanaşımı' kavramını, amacını ve sürelerin nasıl belirlendiğini (TCK m. 66) kısaca açıklayınız.

'Dava zamanaşımı', suç işlendikten sonra kanunda belirtilen belirli bir sürenin geçmesiyle, devletin o suçtan dolayı kamu davası açma veya açılmış olan davaya devam etme yetkisini kaybetmesidir. Zamanaşımı süresi dolduğunda, fail suçlu olsa bile artık yargılanamaz veya yargılanıyorsa hakkında 'davanın düşmesine' karar verilir. Amacı: Dava zamanaşımının temelinde, zamanın geçmesiyle birlikte toplumsal hafızanın zayıflaması, delillerin kaybolması, suçun toplumda yarattığı tepkinin azalması ve 'hukuki güvenlik' ilkesi gereği kişilerin sürekli bir ceza tehdidi altında yaşamaması gibi düşünceler yatar. Buna 'unutulma hakkı' da denir. Sürelerin Belirlenmesi (TCK m. 66): Dava zamanaşımı süreleri, suç için kanunda öngörülen cezanın ağırlığına göre kademeli olarak belirlenir. Örneğin: - Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda 30 yıl. - Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda 25 yıl. - 20 yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda 20 yıl. - 5 yıldan fazla ve 20 yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda 15 yıl. - 5 yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda 8 yıldır. Karardaki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırı, bu kategorilerden birine girdiği için, o kategoriye ait zamanaşımı süresi dolduğundan davanın düşmesine karar verilmiştir.