Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2017/3394 E. sayılı kararında, sanığa isnat edilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında olduğu belirtilerek hüküm bozulmuştur. Bu durum, 'gerekçeli karar' ilkesiyle nasıl bir ilişki içindedir?

Bu durum, gerekçeli karar ilkesiyle dolaylı ancak önemli bir ilişki içindedir. Bir hükmün hukuka uygun olabilmesi için, sadece esasa ilişkin değil, usule ilişkin tüm kuralların da doğru bir şekilde uygulanmış olması gerekir. Uzlaştırma, bir kovuşturma şartıdır. Mahkemenin, yargılamaya devam edip bir hüküm kurmadan önce, uzlaştırma usulünü denemesi gerekirdi. Bu usulü denemeden, yani ön koşulu yerine getirmeden bir karar vermesi, hükmün temelden sakat olduğu anlamına gelir. Bu durumda, hükmün gerekçesi ne kadar mükemmel olursa olsun, dayanaksız kalır. Yargıtay, bu tür temel bir usul hatası (kovuşturma şartının yerine getirilmemesi) gördüğünde, hükmün diğer yönlerini (gerekçenin yeterliliği gibi) incelemeksizin kararı bozar, çünkü yargılamanın en başına dönülmesi gerekmektedir.