CMK m. 143 gerekçesinde, tazminatın geri alınmasının gerekçesi olarak kişinin 'haksız zenginleştiğinin hükümle belgelenmesi' ifadesi kullanılmıştır. Haksız zenginleşme kurumu, ceza muhakemesi tazminat hukukunda nasıl bir anlam taşır?

Haksız zenginleşme, borçlar hukukunun temel bir kavramı olup, bir kişinin malvarlığının, haklı bir sebep olmaksızın, başka bir kişinin malvarlığı aleyhine artmasıdır. CMK m. 143 bağlamında bu kavram şöyle bir anlam taşır: Devlet, bir kişiye 'haksız' bir koruma tedbiri uygulandığı varsayımıyla tazminat ödemiştir. Ancak daha sonra verilen bir 'mahkûmiyet' kararı, o koruma tedbirinin aslında 'haklı' olduğunu ve kişinin özgürlüğünden yoksun bırakılmasının hukuka uygun olduğunu ortaya koyar. Bu durumda, tazminat ödenmesinin 'haklı sebebi' ortadan kalkmış olur. Kişinin, haklı bir tutukluluk için Devletten aldığı tazminatı elinde tutmaya devam etmesi, onun malvarlığında sebepsiz bir artışa, yani 'haksız zenginleşme'ye yol açar. Geri alma işlemi, bu haksız zenginleşmeyi ortadan kaldırmayı amaçlar.