CMK m. 143/3'e göre Devletin iftiracıya veya yalan tanığa rücu etmesi, bu kişilerin iftira veya yalan tanıklık suçundan mahkum olmalarına mı bağlıdır, yoksa hukuk mahkemesi bu durumu kendisi tespit edebilir mi?

CMK m. 143/3 'iftira eden veya yalan tanıklıkta bulunan kişiye' rücu edileceğini belirtir. Bir kişinin hukuken 'iftiracı' veya 'yalancı tanık' olarak nitelendirilebilmesi için kural olarak bu suçlardan kesinleşmiş bir mahkumiyetinin bulunması gerekir. Bu, Devletin rücu davasındaki ispat yükünü ortadan kaldıran en güçlü delildir. Bununla birlikte, ceza davası açılmamış veya beraatle sonuçlanmış olsa bile, hukuk mahkemesi 'haksız fiil' sorumluluğu çerçevesinde, kişinin beyanlarının gerçeğe aykırı ve kötü niyetli olduğunu tespit ederek rücuya karar verebilir. Ancak bu daha zor bir ispat sürecini gerektirir. Dolayısıyla, ceza mahkumiyeti zorunlu bir ön şart olmasa da, rücu davasının başarısı için kritik öneme sahiptir.