HMK m. 312/1'e göre davadan feragat eden taraf yargılama giderlerine mahkum edilir. Peki, davacı hem davasından feragat etmiş hem de davalının yargılama giderlerini ödemeyi kabul ettiğini dilekçesinde belirtmişse, bu ikinci beyanın hukuki bir anlamı var mıdır?

Bu ikinci beyanın pratik bir hukuki anlamı yoktur, çünkü sonuç zaten kanun gereği aynıdır. HMK m. 312/1, feragat beyanının doğal bir sonucu olarak yargılama giderlerinden sorumluluğu zaten feragat edene yüklemektedir. Davacının bunu ayrıca kabul ettiğini belirtmesi, mevcut yasal sonucu teyit etmekten öteye geçmez. Mahkeme, davacının bu kabul beyanına değil, doğrudan HMK m. 312/1'deki amir hükme dayanarak yargılama giderlerine hükmedecektir. Bu, bir nezaket veya işbirliği göstergesi olabilir ancak hukuki sonucu değiştirmez.