Bir ceza davasında mahkeme, temel cezayı TCK m. 61'e göre alt sınırdan uzaklaşarak belirlerken gerekçe olarak 'suçun işlenmesindeki özellikler' gibi çok genel bir ifade kullanmıştır. Yargıtay'ın bu tür bir gerekçeye yaklaşımı nasıldır?

Yargıtay, bu tür genel, soyut ve denetime elverişli olmayan gerekçeleri yeterli bulmamakta ve bozma nedeni saymaktadır. Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2017/8194 E. sayılı kararında belirtildiği gibi, yasa metinlerindeki ifadelerin tekrarı veya somut olaya özgülenmemiş genel nitelikli ölçütler yeterli bir gerekçe değildir. Mahkemenin, 'suçun işlenmesindeki özellikler'den ne anladığını, somut olayda hangi unsurların (örneğin, failin ısrarlı takibi, eylemin aleni bir yerde işlenmesi, mağdur üzerindeki etkisi vb.) cezayı ağırlaştırdığını açıkça belirtmesi gerekir. Aksi takdirde, takdir hakkının keyfi kullanılıp kullanılmadığı denetlenemez. (CMK m. 34, 230)