Yargıtay, bir kararın gerekçesinin 'geçerli, yeterli ve kanuni' olması gerektiğini belirtmektedir. Bu üç kavramı birbirinden ayırt ederek açıklayınız.

'Kanuni gerekçe', kararın dayanağını oluşturan hukuk kurallarının (kanun maddesi, yönetmelik vb.) doğru bir şekilde gösterilmesi ve uygulanmasıdır. 'Geçerli gerekçe', ileri sürülen gerekçenin somut olayla ilgili, mantıksal olarak tutarlı ve makul olmasıdır. 'Yeterli gerekçe' ise, kararın tüm unsurlarını, iddia ve savunmaları karşılayacak, tarafları tatmin edecek ve Yargıtay denetimine olanak tanıyacak ölçüde ayrıntılı ve açıklayıcı olmasıdır. Bir gerekçe kanuni ve geçerli olabilir ama yeterli olmayabilir (örneğin çok kısa ve soyut olması). Veya yeterli gibi görünen bir gerekçe, yanlış kanun maddesine dayandığı için kanuni olmayabilir. (Bkz. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2018/9-593 E., 2019/314 K.)