Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2015/26692 E. sayılı kararında, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açıkça hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiği belirtilmiştir. Bu ilkenin, ceza yargılamasındaki hangi temel ilkeyle doğrudan ilişkisi vardır?

Bu ilke, ceza yargılamasının temel ilkelerinden olan 'delillerin serbestçe değerlendirilmesi' (vicdani delil sistemi) ilkesiyle doğrudan ilişkilidir. Hâkim, delilleri serbestçe takdir eder ancak bu takdir yetkisi keyfi değildir. Yargıtay'ın bu kararıyla vurguladığı husus, hâkimin ulaştığı vicdani kanının denetlenebilir olmasıdır. Hâkimin, çelişkili beyanlar veya deliller arasında neden birini diğerine üstün tuttuğunu, mantıksal ve hukuki bir çerçevede gerekçelendirmesi, hem tarafları ikna etmek hem de Yargıtay gibi üst mercilerin hukuka uygunluk denetimi yapabilmesi için zorunludur. Bu, keyfiliği önler ve vicdani kanaatin hukuki temellerini ortaya koyar. (Yargıtay 18. Ceza Dairesi, 2015/26692 E., 2017/12249 K.)