Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2022/7048 E. sayılı kararında, ilk derece mahkemesinin gerekçesizliğinin Yargıtay tarafından giderilmesi ilkesi benimsenmişken, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2021/6737 E. sayılı kararında gerekçesizlik doğrudan bozma nedeni sayılmıştır. Bu iki karar arasındaki görünürdeki farklılık nasıl açıklanabilir?

Bu iki karar arasında bir çelişki değil, ilkenin uygulanmasındaki somut olaya bağlı bir farklılık vardır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi kararında, 'sonuca etki edecek mahiyetteki bir iddianın' tartışılmaması şeklindeki bir eksikliğin, yargılamanın bütünlüğü içinde Yargıtay tarafından giderilebileceği belirtilmiştir. Bu durum, temel iskeleti sağlam ancak belirli noktalarda eksik olan bir gerekçenin tamamlanmasıdır. Yargıtay 6. Ceza Dairesi kararında ise 'hükmün gerekçesiz bırakılması'ndan bahsedilmektedir ki bu, hükmün dayanaklarının hiç gösterilmediği, denetime olanak tanımayan, temelden yoksun bir kararı ifade eder. Bu durumda Yargıtay'ın eksikliği gidermesi değil, kararı tamamen bozması gerekir. Dolayısıyla, ilkinde kısmi bir gerekçe eksikliği, ikincisinde ise tam bir gerekçesizlik hali söz konusudur.