HMK m. 222/5 hükmünün uygulanabilmesi için aranan "taraflardan birinin tacir olmaması" koşulu, bu hükmün hangi tarafı korumaya yönelik olduğunu gösterir?

Bu hüküm, ispat araçları daha kısıtlı olan "tacir olmayan" tarafı korumaya yöneliktir. Tacir olmayan bir taraf, iddiasını ispatlamak için tacir olan karşı tarafın defterlerine dayanmak zorunda kalabilir. Kanun koyucu, bu durumda tacir olan tarafın defterlerini gizleyerek veya ibraz etmeyerek yargılamayı sonuçsuz bırakmasını engellemek istemiştir. Tacir olmayan taraf iddiasını münhasıran tacirin defterlerine dayandırdığında, defterlerini ibraz etmeyen tacir, iddianın ispatlandığı varsayımıyla karşı karşıya kalır. Bu, taraflar arasındaki ispat külfeti ve imkanları dengesizliğini gidermeye yönelik bir düzenlemedir. (HMK m. 222/5)