HMK m. 222'ye göre bir tarafın ticari defterlerinin kendi aleyhine delil olması ile Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 2015/443 E. sayılı kararındaki "hiç kimse kendi kusuruna dayanarak hak elde edemez" ilkesi arasında nasıl bir bağlantı kurulabilir?

Yargıtay 15. HD'nin ilgili kararında, davacı kendi defterlerinde alacağının 26.529,22 TL olduğunu kaydetmiş, ancak daha fazlasını talep etmiştir. Mahkeme, davacının bu kaydın kendi muhasebecisinin hatasından kaynaklandığı savunmasına rağmen, defterdeki kayıtla bağlı olduğuna ve daha fazlasına hükmedilemeyeceğine karar vermiştir. Bu, HMK m. 222/4'ün (defterlerin sahibi aleyhine delil olması) doğrudan bir uygulamasıdır. Yargıtay'ın kullandığı "hiç kimse kendi kusuruna dayanarak hak elde edemez" ilkesi, bu durumu destekler. Yani, bir tacir kendi tuttuğu (veya tutturduğu) defterdeki bir kaydın (kusurun) aleyhine sonuç doğurmasını engelleyip, bu kusurdan ariymiş gibi daha fazla hak talep edemez. Defterindeki ikrar niteliğindeki kayıtla bağlıdır.