Gizli tanığın beyanı, tek başına hükme esas alınamaz (Tanık Koruma Kanunu m. 9/8). Bu ilkenin ceza muhakemesindeki hangi temel prensiplerle ilişkisi vardır?

Bu ilke, ceza muhakemesinin temel prensiplerinden olan "delillerin doğrudan doğruyalığı", "yüz yüzelik" ve "çelişmeli yargılama" ilkeleriyle doğrudan ilişkilidir. Gizli tanık, sanık ve müdafiinin huzurunda dinlenmediği için, beyanının güvenirliği tam olarak test edilemez. Savunma tarafı, tanığın tavırlarını, samimiyetini gözlemleme ve etkin bir çapraz sorgu yapma imkanından mahrum kalır. Bu eksiklikleri dengelemek ve adil yargılanma hakkını korumak için, mahkumiyetin sadece bu türden, tam olarak tartışılamamış bir delile dayandırılması kanunla engellenmiştir. Hüküm, mutlaka gizli tanık beyanını destekleyen başka, somut ve tartışılabilir delillere dayanmalıdır.