Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 2016/3164 E., 2017/938 K. sayılı kararına göre, davacı tarafın 'münhasır delil olarak sadece karşı tarafın ticari defterleri ve belgelerine dayandıklarını beyan etmesi' ne anlama gelir ve bu beyanın hukuki sonuçları nelerdir?

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin bu kararına göre, davacı vekilinin ön inceleme duruşmasında münhasır delil olarak sadece karşı tarafın ticari defterleri ve belgelerine dayandıklarını beyan etmesi, davacının başka delillere dayanmaktan vazgeçtiğini ve ispat külfetini karşı tarafın defterleri üzerine yıktığını gösterir. Bu durumda, HMK 222/5 maddesi gereği karşı tarafın defterleri ibrazdan kaçınırsa davacı iddiasını ispat etmiş sayılır. Ancak ibraz edildiğinde, bilirkişi incelemesi sonucunda davalı defterleri davacının aleyhine sonuç verirse, davanın reddi doğru olur. Zira davacı kendi seçtiği delile bağlanmış sayılır. (Kaynak: HMK 222 (Ticari Defterlerin İbrazı ve Delil Olması) Emsal Yargıtay Kararları)