İşkence suçunda, 'duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına' neden olan fiiller (TCK 95/1-a) ile 'duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine' neden olan fiiller (TCK 95/2-b) arasındaki fark nedir ve ceza üzerindeki etkisi nasıldır?

Her iki durum da işkencenin neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleridir ancak farklı ağırlıkta sonuçlar doğurur. TCK 95/1-a, mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin 'sürekli zayıflamasına' neden olması halinde cezanın yarı oranında artırılmasını öngörür. Bu, fonksiyonun tamamen kaybolmadığı ancak ciddi ve kalıcı bir zayıflama olduğu anlamına gelir. TCK 95/2-b ise, duyularından veya organlarından birinin işlevinin 'yitirilmesine' (tamamen kaybolmasına) neden olması halinde cezanın bir kat artırılmasını öngörür. İşlevin tamamen kaybı, kalıcı zayıflamadan daha ağır bir sonuç olduğu için daha yüksek bir ceza artırımı gerektirir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/iskence-sucu-cezasi-tck-94/ - TCK 95/1 ve 95/2 maddeleri gereğince neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence halleri bölümü)