Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2015/5613 E., 2016/483 K. sayılı kararına göre, ticari defterlerin kapanış tasdiklerinin bulunmadığı belirtildiği halde, mahkemenin defterleri delil olarak kabul etmesi ve davalının savunmalarını gerekçelendirmemesi neden usul ve yasaya aykırıdır?

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin bu kararına göre, Anayasa'nın 141/III. maddesi ve HMK 297. (eski 388.) maddesi uyarınca bütün mahkemelerin kararları gerekçeli olmak zorundadır. Ticari defterlerin kapanış tasdikleri bulunmadığı halde mahkemenin bunları usulüne uygun kabul etmesi HMK 222'ye aykırıdır. Ayrıca, davalının konsinye satış savunmasına dayandığı sevk irsaliyeleri veya davacı defterlerinde kayıtlı olup davalı defterlerinde kayıtlı olmayan ödemelere hangi gerekçe ile itibar edildiğinin gerekçelendirilmemesi, kararı usul ve yasaya aykırı hale getirir. Gerekçe, kararın denetlenebilirliği ve tarafların tutumlarını belirleyebilmesi için önemlidir. (Kaynak: HMK 222 (Ticari Defterlerin İbrazı ve Delil Olması) Emsal Yargıtay Kararları)