Yargıtay ve Anayasa Mahkemesi kararlarına göre, kanun yolu mercilerinin (istinaf, temyiz) onama veya ret kararlarının da gerekçeli olması gerekir mi? Bir üst mahkemenin, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesine atıf yaparak karar vermesi, gerekçeli karar hakkını ihlal eder mi?

Kanun yolu mercilerinin kararlarının da gerekçeli olması bir zorunluluktur. Ancak bu gerekçenin kapsamı, ilk derece mahkemesi kararındaki kadar ayrıntılı olmak zorunda değildir. İHAM ve AYM içtihatlarında da kabul edildiği üzere, kanun yolu mercii, ilk derece mahkemesinin kararını ve gerekçesini 'uygun buluyorsa', bu gerekçeleri benimsediğini belirterek veya karara basit bir atıf yaparak kararını gerekçelendirmiş sayılabilir. Metinde yer alan AYM'nin İbrahim Ataş kararında da, 'onama, itiraz veya başvurunun reddi kararları verilmesi halinde alt derece mahkemelerinin kararlarında gösterilen gerekçelerin kabul edilmiş olacağından, anılan kararlarda ayrıca gerekçe gösterilmesine gerek bulunmadığı' belirtilmiştir. Ancak, eğer kanun yolu başvurusunda, ilk derece mahkemesinin hiç değinmediği veya yetersiz değerlendirdiği, davanın sonucunu etkileyebilecek nitelikte yeni ve ciddi bir iddia ileri sürülmüşse, kanun yolu merciinin bu iddiaya ilişkin olarak özel ve yeterli bir gerekçe sunması gerekir. Sadece ilk derece mahkemesi kararına atıf yapmak bu durumda yeterli olmayacak ve gerekçeli karar hakkının ihlaline yol açacaktır.