TCK m. 79/1'in son cümlesinde yer alan 'Suç, teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi, tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.' hükmünün ceza hukuku dogmatiğindeki yerini ve bu düzenlemenin getirilme amacını, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/378 sayılı kararına da atıfta bulunarak analiz ediniz.

Bu hüküm, göçmen kaçakçılığı suçunu bir 'teşebbüs suçu' veya 'müstakil teşebbüs suçu' haline getirmektedir. Normalde, bir suça teşebbüs edildiğinde TCK m. 35 uyarınca cezada indirim yapılır. Ancak kanun koyucu, bu suç tipinde fiilin tehlikeliliğini ve engellenmesinin önemini göz önünde bulundurarak, suça teşebbüs edilmesini, suçun tamamlanmasıyla aynı cezai yaptırıma tabi tutmuştur. Bu, ceza hukukunda istisnai bir düzenlemedir. Yargıtay CGK 2019/378 sayılı kararında da belirtildiği gibi, bu hüküm 22.07.2010 tarihli ve 6008 sayılı Kanun ile eklenmiştir. Bu tarihten önceki eylemler için teşebbüs halinde ceza indirimi (TCK m. 35) uygulanırken, bu tarihten sonraki eylemler için teşebbüs halinde dahi tam ceza verilmesi gerekmektedir. Bu düzenlemenin amacı, göçmenlerin sınıra getirilmesi, tekneye bindirilmesi gibi icra hareketlerine başlandığı anda faillerin yakalanması durumunda dahi, eylemin yarattığı büyük tehlike nedeniyle caydırıcılığı artırmak ve faillerin ceza indiriminden yararlanmasını engellemektir. Bu, suçla daha etkin bir mücadele yürütme amacını taşır.