Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2021/11426 E., 2024/782 K. sayılı kararı ışığında, otobüs gibi şehir içi ulaşım araçlarında işlenen cinsel istismar suçlarında TCK m.103/3-b'deki 'toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak' nitelikli halinin neden uygulanmadığını açıklayınız.

Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2021/11426 E., 2024/782 K. sayılı kararına göre, otobüs gibi şehir içi ulaşım araçları, TCK m.103/3-b'de tarif edilen 'İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar'dan değildir. Kanun koyucu, bu nitelikli halin uygulanabilmesi için suçun işlendiği yerin yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi, insanların 'zorunlu' olarak bir arada yaşadığı ortamlar olmasını aramıştır. Otobüsler, insanların kendi inisiyatifleriyle ve geçici süreyle bir araya geldiği yerlerdir. Bu nedenle, suçta ve cezada kanunilik ilkesi (TCK m.2) gereği, otobüsün kalabalık olması nedeniyle cinsel eylemlerin kolaylık sağladığı kabul edilse dahi, 'toplu olarak yaşama zorunluluğu' koşulu gerçekleşmediği için bu nitelikli hal uygulanamaz. Mahkemenin temel cezayı bu fıkra ile artırması hukuka aykırı bulunmuştur.