TCK m.212'nin 'İçtima' başlığı altında yer almasına rağmen, bu maddenin ceza hukukundaki 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesi ile nasıl bir ilişki içinde olduğunu tartışınız. Bu maddenin 'kıyas yasağı' ve 'geniş yorum yasağı' ilkeleri bağlamındaki yerini değerlendiriniz.

TCK m.212, sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunacağını düzenler. Bu madde, suçta ve cezada kanunilik ilkesinin bir yansımasıdır, zira tek bir fiille birden fazla suçun oluştuğu durumlarda kanuni bir açıklık getirir. TCK m.2 (Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi) 3. fıkrasında, 'Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz' hükmü bulunmaktadır. TCK m.212 gibi içtima hükümleri, bu ilkelere uygun olarak, bir fiilden birden fazla suçun oluştuğu hallerde cezanın nasıl uygulanacağını belirleyerek hukuki belirsizliği ortadan kaldırır. Bu madde, kıyasa yol açacak şekilde geniş yorum yapılmasına mahal vermeden, kanuni bir düzenleme ile faillere güvence sağlar ve cezalandırmanın sınırlarını çizer. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/467 sayılı kararı gibi, bu tür içtima hükümlerinin kanunilik ilkesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini vurgular.