Failin, maktulü öldürmek amacıyla eylemlerini gerçekleştirmesine rağmen, maktulün tıbbi müdahale ile kurtarıldığı bir durumda, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 04.04.2000 tarihli, 2000/299 E. sayılı kararı, 'tek atış yapılması' olgusunu nasıl değerlendirmiştir?

Anılan kararda Yargıtay, öldürücü etkiye sahip bir silahla, yakın mesafeden, hayati bir bölgeye (göbek) hedef alarak yapılan tek atışın, kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna hükmetmiştir. Mahkeme, 'başkaca atış yapılmamasının... eylemle açığa çıkan öldürme kastını reddetmeye etkili olamayacağını' belirtmiştir. Yani, failin eyleminin öldürmeye elverişli olması ve hayati bölgeye yönelmesi, öldürme kastının varlığı için yeterli görülmüştür. Failin eylemine devam etmemesi veya sadece tek atış yapması, tek başına kastının yaralamaya yönelik olduğunu göstermez. Bu durum, failin sonucun gerçekleştiğini düşünmesi, bir dış engel veya başka bir nedenle eylemine devam etmemesi gibi sebeplerden kaynaklanabilir (sen.av.tr/tr/makale/failin-kastinin-oldurmeye-mi-yoksa-yaralamaya-mi-yonelik-oldugu-tartismasi).