Yargıtay içtihatlarında, FETÖ/PDY ile iltisaklı dernek veya sendika üyeliğinin silahlı terör örgütüne üyelik suçunun delili olarak değerlendirilmesinde hangi ek koşullar aranmaktadır? Bu yaklaşımın sendika hakkı ve örgütlenme özgürlüğü üzerindeki etkisi nedir?

Yargıtay içtihatlarında (örn. Yargıtay 16. CD'nin 2020/5713 E., 2021/2837 K.; 2019/1326 E., 2019/5918 K. sayılı kararları ve Bilal Celalettin Şaşmaz Başvurusu, AYM, § 17-18, 57), FETÖ/PDY ile iltisaklı dernek veya sendika üyeliği tek başına silahlı terör örgütüne üyelik suçunun ispatı için yeterli kabul edilmemektedir. Yargıtay, bu tür üyeliklerin örgütün nihai amacını bildiğini, iltisak boyutunu aşarak örgütle organik bir bağ kurup hiyerarşisine dâhil olduğunu göstermediğini belirtmiştir. Aranan ek koşullar şunlardır: 1. **Örgütsel Faaliyetlerin Sürekliliği, Çeşitliliği ve Yoğunluğu:** Üyeliğin yanı sıra, kişinin örgütün hiyerarşik yapısı içinde bilerek ve isteyerek hareket ettiğini gösteren, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk arz eden örgütsel faaliyetlerin tespiti gereklidir (AYM, § 57, atıf Yargıtay içtihadına). 2. **Örgütün Nihai Amacını Bilme:** Kişinin, örgütün başlangıçtaki 'ahlak ve eğitim hareketi' görüntüsünün ötesinde, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme gibi nihai amaçlarını bildiğinin somut delillerle ortaya konulması önemlidir (AYM, § 51, 53). Bu yaklaşım, sendika hakkı ve örgütlenme özgürlüğü (Anayasa 51. madde) üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. AYM, yasal zeminde faaliyet gösteren bir sendikaya üyeliğin suç olarak kabul edilmesinin veya delil olarak kullanılmasının bu haklar üzerinde caydırıcı etki doğurabileceğini vurgulamıştır (AYM, § 58, 66-68). Zira kişiler, Anayasa'nın 51. maddesi uyarınca sendika kurma ve bunlara serbestçe üye olma hakkına sahiptir. Bu nedenle, salt yasal sendika üyeliğinin, örgütün nihai amacını bilindiğine dair somut delillerle desteklenmeden mahkumiyet gerekçesi yapılmaması, bu anayasal hakların korunması açısından kritik öneme sahiptir.