'Gerekçeli karar hakkı'nın normatif dayanakları Türk hukukunda hangi metinlerde yer almaktadır ve bu hakkın adil/dürüst yargılanma hakkı ile ilişkisi nedir?

'Gerekçeli karar hakkı'nın temel normatif dayanakları şunlardır: 1. Anayasa m. 141/3: 'Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.' 2. Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) m. 34: 'Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır.' 3. CMK m. 230: Mahkumiyet, beraat gibi hükümlerin gerekçelerinde hangi hususların gösterileceğini detaylı olarak düzenler. Bu hak, Anayasa m. 36 ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi (İHAS) m. 6'da düzenlenen adil/dürüst yargılanma hakkının ayrılmaz bir unsurudur. Gerekçeli karar, tarafların kararın dayanağını öğrenerek kanun yollarına etkili bir şekilde başvurmasını (mahkemeye erişim hakkı), mahkemelerin keyfi karar vermesini önlemeyi ve yargıya olan kamu güvenini sağlamayı hedefler. AİHM ve AYM, gerekçeli karar hakkını adil yargılanma hakkı şemsiyesi altında incelemekte ve bu hakkın ihlalini m. 36 ve m. 6'nın ihlali olarak kabul etmektedir (sen.av.tr/tr/makale/gerekceli-karar-hakki2).