Ceza Genel Kurulu'nun 2016/732 E. (2019/439 K.) sayılı kararında, kolluğun sanığı durdurması için 'ihbar ve bilgiler elde edilmesi' yeterli bir 'makul sebep' (PVSK m. 4/A) olarak görülmüştür. Bu 'makul sebep' ile CMK m. 116'daki 'kuvvetli şüphe' arasındaki fark nedir?

Bu iki kavram, şüphenin yoğunluğu ve niteliği açısından birbirinden ayrılır. 1) Makul Sebep (PVSK m. 4/A - Durdurma için): Bu, daha düşük yoğunluklu bir şüphe seviyesidir. Bir kişinin suç işleyebileceğine veya bir tehlike arz ettiğine dair, somut olgulara dayanmakla birlikte, henüz kesinlik arz etmeyen, polisin tecrübesi ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenimle şekillenen bir ön şüphedir. YCGK kararında, 'uyuşturucu sattığı yönünde ihbar ve bilgiler elde edilmesi', kolluğun harekete geçmesi ve kişiyi durdurması için yeterli bir makul sebep olarak kabul edilmiştir. Bu, bir 'önleme' tedbiri için yeterlidir. 2) Kuvvetli Şüphe (CMK m. 116 - Adli Arama için): Bu, çok daha yoğun ve somut delillere dayalı bir şüphe seviyesidir. Kişinin belirli bir suçu işlediğine dair, objektif bir gözlemciyi ikna etmeye yetecek güçte, somut olgu ve delillerin varlığını gerektirir. Örneğin, sadece bir ihbar 'kuvvetli şüphe' için yeterli olmayabilir, ancak bu ihbarın fiziki takip, tanık beyanı gibi başka delillerle desteklenmesi kuvvetli şüphe oluşturur. Özetle, makul sebep 'önleyici' nitelikteki durdurma tedbiri için yeterliyken, kişinin temel haklarına daha ağır bir müdahale olan 'adli arama' için 'kuvvetli şüphe' aranır.