Şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma davası devam ederken, davalının ölmesi üzerine mirasçıları davaya 'kusur belirlemesi' için devam etmiştir. Yargıtay, bu durumda mahkemenin 'eşit kusurlu' tespiti yapmasını neden hukuka aykırı bulmuştur?

Yargıtay, bu tespiti MK m. 181/2'nin lafzı ve amacına aykırı olduğu için hukuka aykırı bulmuştur. MK m. 181/2, mirasçılara davaya devam etme hakkını, sadece 'diğer tarafın (sağ kalan eşin) kusurunun ispatlanması' amacıyla tanır. Bu ispatın tek bir hukuki sonucu vardır: MK m. 181/1 uyarınca, sağ kalan eşin, ölen eşe yasal mirasçı olmasını engellemek. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2021/7178 K. sayılı kararında da vurgulandığı gibi, mahkemenin bu davada yapacağı iş, sağ kalan eşin 'boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olup olmadığını' tespit etmekten ibarettir. Yani, mahkemenin karar vermesi gereken şey, sağ kalan eşin kusurlu olup olmadığıdır (evet/hayır). Mahkemenin, 'eşit kusurlu', 'az kusurlu' veya 'ağır kusurlu' gibi bir kusur oranlaması yapması, kanunun amacını aşar. Çünkü bu davanın amacı, tazminat veya nafaka gibi kusur oranına bağlı sonuçları belirlemek değil, sadece mirasçılık durumunu etkileyecek olan kusurun varlığını ya da yokluğunu saptamaktır. Bu nedenle mahkemenin 'eşit kusurlu' tespiti, yetkisini aşan bir değerlendirme olarak görülmüş ve bozulmuştur.