HMK madde 125'in temel gerekçesi ve 1086 sayılı HUMK'un 186. maddesindeki düzenlemeye kıyasla getirdiği başlıca yenilikler nelerdir?

HMK madde 125'in temel gerekçesi, dava konusunun devri (müddeabihin temliki) hallerini düzenleyerek uygulamadaki tereddütleri gidermek ve maddî gerçeğe ulaşma ilkesini desteklemektir. 1086 sayılı HUMK'un 186. maddesindeki düzenlemeye karşılık gelen bu madde, özellikle şu yenilikleri getirmiştir: a) **Davalı Tarafın Devrinde Seçeneklerin Açıkça Düzenlenmesi:** Maddenin birinci fıkrasında, dava konusunun davalı tarafından üçüncü kişiye devredilmesi durumunda davacının kullanabileceği iki net seçeneğin (davadan vazgeçerek yeni malik aleyhine devam etme veya tazminat davasına dönüştürme) uygulamadaki belirsizlikleri ortadan kaldıracak şekilde yeniden düzenlenmesi önemli bir yeniliktir (HMK 125 Gerekçesi). b) **Davacı Tarafın Devrinde İpso İure Geçiş:** Maddenin ikinci fıkrasında ise, dava konusunun davacı tarafından üçüncü bir kişiye devredilmesi hâlinde devralan üçüncü kişinin, hukuk gereği (ipso iure) davacı sıfatı ve buna bağlı olarak dava takip yetkisi kazanacağı ve davanın yeni davacı ile süreceği esası getirilmiştir. Bu, önceki düzenlemeye göre davanın otomatik olarak yeni davacı ile devam etmesini sağlar, davanın kesintiye uğramasını önler (HMK 125 Gerekçesi). c) **Yargılama Giderlerinde Müteselsil Sorumluluk:** Özellikle HMK 125/2'ye 2020 yılında eklenen cümle ile, dava davacı aleyhine sonuçlanırsa dava konusunu devreden ve devralanın yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olması, davanın kötü niyetli devirler yoluyla sürüncemede kalmasının önüne geçmek ve adaletin sağlanmasını temin etmek amacıyla getirilmiş bir yeniliktir.