Bir kasten yaralama olayı, mağdurun 'konuşmasında sürekli zorluğa' (TCK m. 87/1-b) neden olmuşsa, bu durumun tespiti nasıl yapılır ve 'sürekli zorluk' kavramından ne anlaşılmalıdır?

Bu durumun tespiti, Adli Tıp Kurumu veya tam teşekküllü bir hastanenin ilgili uzmanlık dallarından (Kulak Burun Boğaz, Nöroloji vb.) alınacak bir heyet raporu ile yapılır. Raporda, yaralanma ile konuşma zorluğu arasında nedensellik bağı kurulmalı ve bu zorluğun 'sürekli' nitelikte olduğu belirtilmelidir. 'Sürekli zorluk' kavramından anlaşılması gereken, konuşma yeteneğinin tamamen kaybolması değil, ancak mağdurun eskisine oranla kelimeleri telaffuz etmede, cümle kurmada veya akıcı konuşmada kalıcı ve belirgin bir güçlük çekmesidir. Bu durum, kekemelik, pelteklik veya ses kısıklığı gibi çeşitli şekillerde ortaya çıkabilir. Önemli olan, bu zorluğun geçici bir durum olmaması, mağdurun hayatının geri kalanında devam edecek bir nitelik taşımasıdır. Bu nitelikli halin tespiti halinde, TCK m. 86'ya göre belirlenen temel ceza, TCK m. 87/1 uyarınca bir kat artırılır.