Kolluk görevlilerinin, hakkında arama kaydı bulunan bir kişiyi yakaladıktan sonra, yasal işlem yapmamak karşılığında menfaat temin etmeleri eylemi, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2014/5562 E. sayılı kararına göre neden icbar suretiyle irtikap suçu olarak kabul edilmemiştir? Kararda 'icbar' kavramı nasıl yorumlanmıştır?

Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2014/5562 E., 2016/5792 K. sayılı kararında bu eylem, icbar suretiyle irtikap suçu olarak kabul edilmemiştir çünkü 'icbar'ın yasal unsurlarının oluşmadığı değerlendirilmiştir. Karara göre icbar, mağdurun iradesini baskı altında tutacak ciddiyette bir manevi cebir gerektirir. Olayda, mağdur zaten hakkında arama kararı bulunan, yani 'meşru zeminde olmayan' bir kişidir. Kolluk görevlilerinin, aranan bir kişiye 'menfaat sağlamazsan hakkında yasal işlem yapılır' demesi, Yargıtay tarafından hukuki bir zorunluluğun hatırlatılması olarak görülmüş ve irtikap suçu için gerekli olan 'haksız bir menfaat temini için manevi baskı kurma' niteliğinde bir 'icbar' olarak değerlendirilmemiştir. Mağdur, yasal bir hakkının engelleneceği endişesiyle değil, yasadışı bir durumdan kurtulmak için menfaat temin etmiştir. Bu nedenle Yargıtay, eylemin irtikap suçunun yasal unsurunu taşımadığını, bunun yerine 'rüşvet alma' suçu (görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapmamak için menfaat temini) kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.