6352 sayılı Kanun ile TCK m. 250'ye eklenen 4. fıkranın amacı nedir ve hakime hangi takdir yetkisini tanımaktadır? Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2014/10759 E. sayılı kararı bu fıkranın uygulanması için hangi ön şartın araştırılmasını zorunlu kılmaktadır?

TCK m. 250'ye 6352 sayılı Kanun ile eklenen 4. fıkra, 'İrtikap edilen menfaatin değeri ve mağdurun ekonomik durumu göz önünde bulundurularak, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarısına kadar indirilebilir' hükmünü içermektedir. Bu fıkranın amacı, cezanın bireyselleştirilmesi ilkesi gereğince, olayın somut özelliklerine göre daha adil bir ceza tayini sağlamaktır. Hakime, irtikap edilen menfaatin azlığı ve mağdurun ekonomik durumunun zayıflığı gibi faktörleri dikkate alarak cezada indirim yapma takdir yetkisi tanımaktadır. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2014/10759 E., 2018/3541 K. sayılı kararı, bu fıkranın uygulanabilmesi için bir ön şartı vurgulamaktadır. Kararda, mahkemenin TCK m. 250/4'ün uygulanıp uygulanmayacağını değerlendirebilmesi için 'mağdur ve katılanların ekonomik durumunun araştırılması' gerektiğini belirtmiştir. Bu araştırma yapılmadan, yani fıkranın uygulanması için gerekli olan maddi veriler toplanmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması bozma nedeni sayılmıştır. Dolayısıyla, mahkeme bu indirimi uygulayacaksa veya uygulamayacaksa, gerekçesini mağdurun ekonomik durumuna ilişkin somut tespitlere dayandırmalıdır.