Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2017/24047 Karar sayılı kararına göre, tanıkların aşama anlatımları arasında araya zaman girmesi ve dilin işlevsel niteliği nedeniyle oluşan 'ihmal edilebilir farklılıklar'ın hukuki sonucu nedir?

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2017/24047 Karar sayılı kararına göre, tanıklık yapan farklı kişilerin geçmişte yaşadıkları aynı olaya ilişkin anlatımlarının bire bir aynı olması beklenemez. Tanıkların aşama anlatımları arasında, araya zamanın girmesi ve dilin işlevsel niteliği nedeniyle ihmal edilebilir farklılıklar bulunması doğaldır ve bu tür farklılıklar tek başına tanık beyanının reddi için haklı ve yasal gerekçe olamaz. CMK 212/2 maddesi bu tür farklılıkların giderilmesini amaçlar. (YARGITAY 4. CEZA DAİRESİ Esas: 2017/18646 Karar: 2017/24047)