Türk hukukunda 'hukuka aykırı delil' kavramı Anayasa ve CMK'da nasıl düzenlenmiştir ve bu delillerin yargılamadaki durumu nedir?

Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası 'Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez' hükmünü amirdir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) da bu ilkeyi benimsemiştir: * CMK 206/2-a: Ortaya konulması istenen delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse reddolunur. * CMK 217/2: Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir (tersinden yorumla, hukuka aykırı elde edilenler ispat aracı olamaz). * CMK 230/1-b: Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerektiği belirtilir, bu da onların hükme esas alınamayacağını ima eder. Bu hükümler, hukuka aykırı yollarla elde edilen delillerin yargılamada kullanılamayacağını açıkça belirtmektedir. (Anayasa m. 38/6, CMK m. 206/2-a, 217/2, 230/1-b, Yargıtay Ceza Genel Kurulu Esas No: 2016/732 Karar No: 2019/439)