Failin, mağduru hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıktan sonra, eylemine devam etme imkanı varken kendiliğinden eylemine son vermesi, kastının belirlenmesinde nasıl bir rol oynar? Bu durum, tek başına yaralama kastını göstermeye yeterli midir?

Failin, eylemine devam etme imkanı varken kendiliğinden son vermesi, kastının yaralamaya yönelik olduğuna dair önemli bir karinedir. Yargıtay kararlarında bu durum sıklıkla 'engel hal bulunmaması' kriteri olarak incelenir. Ancak bu, tek başına belirleyici değildir. Diğer kriterlerle birlikte değerlendirilmelidir. Örneğin, fail tek bir bıçak darbesiyle hayati tehlike oluşturduktan sonra devam etmemişse ve aralarında öldürmeyi gerektirir bir husumet yoksa, kastın yaralamaya yönelik olduğu kabul edilebilir (Y1CD-K.2021/5876). Ancak, fail hayati bir bölgeye birden çok darbe vurduktan sonra pişman olup durmuşsa, bu durumda eylemin başlangıcındaki öldürme kastı varlığını koruyabilir. Her olay kendi özel koşullarında değerlendirilmelidir.