Yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine mahkemenin, CMK m. 320 uyarınca delil toplama aşamasını tamamladıktan sonra, duruşma açmadan talebi 'esassız olması nedeniyle' reddetmesi (CMK m. 321/1) ile duruşma açarak 'önceki hükmü onaylaması' (CMK m. 323/1) kararları arasındaki fark, yeni delilin gücü açısından nasıl açıklanabilir?

İki karar arasındaki fark, toplanan yeni delillerin mahkemede yarattığı kanaatin derecesiyle ilgilidir. 1) Esassız Bularak Ret (m. 321/1): Mahkeme delilleri topladıktan sonra, bu yeni delillerin 'iddiaları yeterli derecede doğrulamadığına' veya ilk hükme 'hiçbir etkisi olmadığına' kesin olarak kanaat getirirse, duruşma açmaya gerek görmeden talebi esastan reddeder. Burada yeni deliller, ilk hükmün doğruluğu konusunda ciddi bir şüphe dahi yaratamamıştır. 2) Önceki Hükmü Onaylama (m. 323/1): Bu kararın verilebilmesi için mahkemenin 'duruşma açması' gerekir. Duruşma açılması ise, yeni delillerin ilk hükmün doğruluğu konusunda 'ciddi bir şüphe' yarattığını ve yeniden bir muhakeme ve tartışma yapılmasını gerektirecek kadar önemli olduğunu gösterir. Mahkeme duruşma açıp, tüm delilleri yeniden tartıştığı halde, sonuçta yine de ilk hükmün doğru olduğu kanaatine varırsa, önceki hükmü onaylar. Yani ilk durumda delil zayıf, ikinci durumda ise delil ciddi bir şüphe yaratsa da sonuçta mahkumiyete yetmemektedir.