Fail, mağduru bıçakla yaraladıktan sonra 112 Acil'i arayarak yardım istemişse, bu davranış TCK açısından nasıl değerlendirilebilir? Kasten öldürmeye teşebbüs suçunda 'gönüllü vazgeçme' (TCK m. 36) ile 'etkin pişmanlık' (TCK m. 168 gibi) arasındaki fark bu bağlamda nedir?

Bu davranış, 'gönüllü vazgeçme' kapsamında değerlendirilebilir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2024/8 E. sayılı kararına göre, fail icra hareketlerini bitirdikten sonra (mağduru vurduktan sonra) neticenin (ölümün) meydana gelmesini önlemek için kendi iradesiyle ve samimi bir çabayla harekete geçerse (ambulans çağırmak gibi), bu durum gönüllü vazgeçme sayılır. Gönüllü vazgeçmede, fail suçu tamamlamaktan kendi iradesiyle vazgeçer ve eğer o ana kadarki eylemleri ayrı bir suç oluşturuyorsa (örneğin kasten yaralama), sadece o suçtan cezalandırılır. Etkin pişmanlık ise suç tamamlandıktan sonra failin pişmanlık göstererek zararı gidermeye çalışmasıdır ve genellikle cezada indirim nedenidir. Gönüllü vazgeçme ise faili asıl suçun (öldürme) teşebbüs aşamasından dahi sorumlu tutulmaktan kurtarır. İkisi arasındaki temel fark, gönüllü vazgeçmenin suçu tamamlama iradesinden dönmeyi, etkin pişmanlığın ise suç tamamlandıktan sonraki pişmanlığı ifade etmesidir.