Bir çalışanın işyerindeki bilgisayarındaki kişisel verileri, iş sözleşmesi sona erdikten sonra hukuka aykırı olarak ele geçirmesi veya yayması durumunda TCK m. 136'daki suç oluşur mu? Genel geçer Yargıtay yaklaşımını ve hukuka aykırılık unsurunun nasıl değerlendirildiğini açıklayınız.

Metinlerde doğrudan bu spesifik senaryoya ilişkin bir Yargıtay kararı veya doktrin görüşü bulunmamaktadır. Ancak, TCK m. 136'nın genel prensipleri ve benzer durumlar için verilen kararlar ışığında bir değerlendirme yapılabilir: **Hukuki Nitelendirme:** TCK m. 136, 'kişisel verileri hukuka aykırı olarak bir başkasına veren, yayan veya ele geçiren' kişiyi cezalandırır. Burada önemli olan, eylemin 'hukuka aykırı' olmasıdır. Bir çalışanın, iş sözleşmesi sona erdikten sonra eski işverenine ait veya işyeri ortamında bulunan kişisel verilere erişimi ve bunları ele geçirmesi veya yayması, genellikle hukuka aykırı kabul edilecektir. **Hukuka Aykırılık Unsuru:** İş ilişkisinin sona ermesiyle birlikte, çalışanın işyerinin sistemlerine veya fiziksel belgelerine erişim yetkisi de sona ermiş olur. Bu durumda, eski çalışanın bu verilere erişmesi, 'yetkisiz erişim' anlamına gelir ve hukuka aykırıdır. Eğer bu veriler, 'kişisel veri' niteliğinde ise (örneğin, diğer çalışanların iletişim bilgileri, performansı, sağlık bilgileri gibi), TCK m. 136'daki 'ele geçirme' veya 'yayma' fiilleri gerçekleşmiş olur. **Genel Yargıtay Yaklaşımı:** Yargıtay, kişisel verilerin korunmasında geniş bir yorum benimsemektedir. Her türlü kişisel verinin (gizli olup olmadığına bakılmaksızın) hukuka aykırı eylemlere karşı korunması gerektiğini vurgulamaktadır. Ayrıca, sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun tespiti önemlidir. İş sözleşmesi sona eren bir çalışanın, artık kendisinin olmayan verilere erişiminin hukuka aykırı olduğunu bilmesi veya bilebilecek durumda olması beklenir. Bu nedenle, genel Yargıtay yaklaşımı uyarınca, bu tür bir eylem TCK m. 136 kapsamında suç teşkil edecektir.