Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2011/15917 Esas ve 2011/21034 Karar sayılı kararında, yediemin sanığın hacizli malı icra dairesi tarafından belirlenen gün ve saatte satış yerine götürmemesi eylemi neden 'teslim amacı dışında bir tasarruf' olarak kabul edilmemiştir? Kararın bozma gerekçelerini açıklayınız.

Yargı Pusulası bilgi merkezi soru-cevap kaydı #293561

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14.11.2011 tarihli 2011/15917 Esas ve 2011/21034 Karar sayılı kararında, sanığın yediemin olarak kendisine teslim edilen hacizli malları, tebligata rağmen satış yerine götürmemesi eylemi incelenmiştir. Mahkeme sanığı 'muhafaza görevini kötüye kullanma' suçundan mahkum etmişken, Yargıtay bu kararı bozmuştur. **Bozma Gerekçeleri:** 1. **'Teslim Amacı Dışında Tasarruf' Yorumu:** Kararda, 5237 sayılı TCK'nın 289. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun failinin, yediemin olarak aldığı hacizli malları aynen saklayarak koruma ve yetkili merci tarafından istenildiğinde kendisine teslim edilen yerde aynen iade etmekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ancak, 'yediemin olarak teslim edilen malların, tebligata rağmen satış yerine götürülmemesinin, teslim amacı dışında tasarrufta bulunma sayılamayacağı' vurgulanmıştır. İddianamede de, teslim edilen malları satma, yok etme, kaybetme gibi teslim amacı dışında tasarrufta bulunulduğu iddia edilmediği için, yediemin sanığın bu davranışının 'teslim amacı dışında bir tasarruf' olarak değerlendirilip mahkumiyetine karar verilmesi hatalı bulunmuştur (Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E: 2011/15917, K: 2011/21034). 2. **Sahip Olma Nedeniyle İndirim Eksikliği:** Kabul ve uygulamaya göre dahi, sanığın haczedilen malların sahibi olduğu anlaşıldığı için, TCK'nın 289/1 son cümlesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi de bozma nedeni olarak gösterilmiştir (Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E: 2011/15917, K: 2011/21034). Bu karar, yedieminin görev ve sorumluluklarının sadece muhafaza ile sınırlı olduğunu, malı başka bir yere taşıma veya teslim etme yükümlülüğünün TCK m. 289 kapsamında 'teslim amacı dışında tasarruf' olarak yorumlanamayacağını açıkça ortaya koymaktadır.