Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2016/5103 sayılı kararında, kasten yaralama fiilinin, cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının 'unsuru niteliğinde' olduğu kabul edilmiştir. Bu kabulün, TCK m. 42 (bileşik suç) açısından sonucu nedir?

Bu kabulün sonucu, kasten yaralama fiilinin bağımsız bir suç olarak cezalandırılamamasıdır. TCK m. 42, bir suçun başka bir suçun unsurunu oluşturması halinde tek fiil sayılacağını ve içtima hükümlerinin uygulanmayacağını belirtir. Kararda, kasten yaralama fiilinin, cinsel saldırı ve hürriyeti tahdit suçlarının işlenmesi sırasında kullanılan bir araç, yani bu suçların kanuni tanımındaki 'cebir' unsurunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Bu nedenle, fail sadece daha ağır olan cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (ve bunların nitelikli hallerinden) cezalandırılır; kasten yaralamadan ayrıca ceza verilmez.