Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2019/4886 sayılı kararında, bir kişinin cep telefonundaki 'arama kayıtlarına' bakmak eylemi, neden TCK m. 132'deki haberleşmenin gizliliğini ihlal değil de, TCK m. 136'daki kişisel verileri ele geçirme suçunu oluşturmuştur?

Çünkü TCK m. 132'deki suçun konusu 'haberleşme içeriği'dir. Yani, iki veya daha fazla kişi arasındaki iletişimin (konuşma, mesaj vb.) içeriğinin öğrenilmesi gerekir. 'Arama kayıtları' ise, kimin, ne zaman, hangi sıklıkla arandığı gibi bilgileri içerir ve bu bilgiler bir 'içerik' değil, kişiyi belirlenebilir kılan 'kişisel veri' niteliğindedir. Kararda da, bu bilgilerin haberleşme olarak nitelendirilemeyeceği, ancak kişisel veri kapsamında olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle, katılanın rızası dışında bu kişisel verilere bakarak vakıf olmak, TCK m. 136'daki 'kişisel verileri ele geçirme' suçunu oluşturur.