Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2012/32392 K. sayılı kararında, sanığın hacizli malların sahibi olmasına rağmen cezasından TCK m. 289/1-son uyarınca indirim yapılmaması ve hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi, birlikte nasıl bir hukuki hata olarak değerlendirilmiştir?

Bu durumlar, kanunun amir hükümlerine aykırılık olarak değerlendirilmiştir. 1) TCK m. 289/1-son'daki 'malın sahibi olması halinde cezanın yarı oranında indirilmesi' hükmü, koşulları varsa uygulanması zorunlu bir kanuni indirim nedenidir. Uygulanmaması, sanık aleyhine eksik indirim yapılması anlamına gelir ve bozma sebebidir. 2) TCK m. 289/1, bu suç için 'üç aydan iki yıla kadar hapis VE üç bin güne kadar adlî para cezası' öngörmektedir. 'Ve' bağlacı, her iki cezanın da birlikte uygulanmasının zorunlu olduğunu gösterir. Mahkemenin sadece hapis cezası verip adli para cezasına hükmetmemesi, eksik ceza tayinidir ve bu da bir bozma nedenidir.