Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2011/5889 K. sayılı kararında, yediemin sanığın, hacizli malı icra dairesince belirlenen satış yerine götürmemesi eyleminin neden TCK m. 289/1 kapsamında suç oluşturmadığı belirtilmiştir?

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, TCK m. 289/1'deki suçun maddi unsurunun 'teslim amacı dışında tasarrufta bulunmak' (satmak, yok etmek, başkasına vermek vb.) olduğu vurgulanmıştır. Yedieminin temel yükümlülüğü, malı teslim aldığı yerde muhafaza etmek ve istendiğinde iade etmektir. Hacizli malı, tebligata rağmen satış yerine götürmemek şeklindeki pasif/ihmali davranış, kanunda tanımlanan 'tasarrufta bulunma' eylemi olarak kabul edilemez. İddianamede de malın satıldığı veya yok edildiği gibi bir iddia bulunmadığından, sadece malı satış yerine götürmeme eylemi TCK m. 289/1'deki suçu oluşturmaz.