TMK m. 312, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilen küçük için, ana veya babanın rızasının aranmaması davasının 'kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce' açılabileceğini düzenlemektedir. Yargıtay'a göre buradaki 'yerleştirilme' ne anlama gelmektedir?

Yargıtay, buradaki 'yerleştirilme' ifadesini, küçüğün koruma altına alındığı devlet kurumuna (yurt, yuva vb.) yerleştirilmesi olarak değil, 'evlat edinecek kişi veya ailenin yanına geçici bakım sözleşmesi ile yerleştirilmesi' olarak yorumlamaktadır. Bu yorum, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 23.12.2020 tarihli ve 2017/1926 E. sayılı kararında ve bunu benimseyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2022/2187 E. sayılı kararında netleştirilmiştir. Bu yorumun amacı, küçüğün evlat edinecek aile yanına yerleşmesinden sonra rıza konusunda olumsuz bir karar çıkması halinde yaşanacak travmayı önlemek ve evlat edinme sürecini hızlandırmaktır. Dolayısıyla, rızanın aranmaması davası, küçüğün aile yanına yerleştirilmesinden önce açılmalıdır. Eğer küçük, geçici bakım sözleşmesi ile aile yanına yerleştirilmişse, rızanın aranıp aranmaması konusu artık ayrı bir dava olarak değil, ancak açılacak evlat edinme davası içerisinde bir ön sorun olarak incelenebilir. Bu durumda, ayrı açılan rızanın aranmaması davası, hukuki yarar yokluğundan (dava şartı eksikliği) reddedilmelidir.