HMK m. 140/5, ön inceleme duruşmasında taraflara delil sunmaları için iki haftalık 'kesin süre' verileceğini düzenlemektedir. Bu kesin sürenin hukuki sonucu nedir ve Yargıtay, bu sürenin tensip zaptıyla verilmesini nasıl karşılamaktadır?

HMK m. 140/5'te düzenlenen iki haftalık kesin sürenin hukuki sonucu, 'Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir.' şeklinde belirtilmiştir. Bu, çok ağır bir sonuç doğuran bir usul kuralıdır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2015/20384 E., 2018/1043 K. sayılı kararında, bu kesin sürenin tensip zaptıyla verilmesi eleştirilmiştir. Yargıtay'a göre, mahkemenin öncelikle ön inceleme duruşması yaparak uyuşmazlık konularını (ihtilaflı noktaları) belirlemesi ve ancak ondan sonra bu ihtilaflı konularla ilgili delillerin bildirilmesi için süre vermesi gerekir. Ön inceleme yapılmadan ve uyuşmazlık noktaları tespit edilmeden, henüz hangi konuda delil sunulacağı bile belli değilken tensip zaptıyla soyut bir şekilde delil sunma ve masraf yatırma külfeti yüklenmesi, savunma hakkını kısıtlayıcı nitelikte bulunmuştur.